Producenci

Nowe produkty

Nasz sklep

Nasz sklep

42-286 Koszęcin, Św. Wawrzyńca 1b

Informacja

Jeżyna

(Rubus)

Inne nazwy: ostrężyna, ożyna, popielica, ostręga, jeżyna sinojagodowa, czarna malina, dziady

Jeżyna - owoce

Jeżyny należą do najstarszych znanych nam owoców, ich skamieniałości znaleziono w wykopaliskach pochodzących z czasów prehistorycznych. Współczesna medycyna potwierdza mądrość Dioskuridesa, który leczył odwarem z liści jeżyny: liszaje, wrzody, egzemy i ropiejące rany. Jeżyna ma podwójne oblicze: przejrzała działa przeczyszczająco, a niedojrzała odwrotnie. Rosjanie leczą owocami jeżyn stany neurozy klimakteryjnej u kobiet.

Jeżyna -opis

To krzew o pędach łukowato wygiętych lub ścielących się po ziemi. Niektóre zwłaszcza amerykańskie gatunki, mają pędy wyprostowane, sztywne. Pędy uzbrojone są zwykle w kolce. Liście u różnych gatunków są zarówno sezonowe, półzimozielone, jak i zimozielone. Kwiaty z reguły są zebrane w grona lub wiechy. W większości białe lub różowe, czerwone u kilku gatunków amerykańskich. Pręciki i słupki są liczne, wolne. Gatunki europejskie mają kwiaty raczej bez zapachu, owadopylne. Jeżyna to właściwie odmiana maliny, różnią się wyłącznie budową owocu. Owoc maliny, jeżeli opadnie, jest w środku pusty, a owoc jeżyny pełny. Wynika to z faktu, że pestki w jeżynie są połączone ze sobą. Najbardziej pospolita jest jeżyna fałdowana. Kwitnie biało lub różowo, rodzi smakowite czarne owoce.

Występowanie jeżyn

Jeżyny rosną zarówno na stanowiskach zacienionych, jak i słonecznych. Zajmują bardzo różne siedliska: suche, świeże i wilgotne. Większość gatunków preferuje siedliska żyzne, zwykle związane z lasami i zaroślami.

Jeżyna - surowiec

W lecznictwie wykorzystuje się liście, zbierane w pierwszej połowie lata, i owoce, które zbiera się dojrzałe, końcem lata lub na początku jesieni. Surowcem leczniczym są także korzenie.

Jeżyna w apteczce

Owoce jeżyny zawierają poza cukrami sporo witamin oraz soli mineralnych, liście są natomiast zasobne w garbniki. Jeżyna wpływa na poprawę przemiany materii, ma działanie ściągające, przeciwbiegunkowe, przeciwzapalne i moczopędne. Odwar z liści działa napotnie; stosowany jest przy przeziębieniu i anginie. Przynosi ulgę w przypadku nieżytów górnych dróg oddechowych. Jeżyna wykazuje korzystne działanie w leczeniu: anemii, niedowidzenia zmierzchowego oraz rogowacenia skóry. Sok z jeżyn działa orzeźwiająco, zwłaszcza dla rekonwalescentów i chorych. Przy przeziębieniach i grypie działa napotnie i wykrztuśnie.

Jeżyna w kuchni

Jeżyny są kwaśniejsze niż maliny, zawierają bowiem więcej kwasu jabłkowego, a mniej cukru. Zawierają także trwałe barwniki, dlatego też są szeroko stosowane w przetwórstwie i farbiarstwie. Z liści można zaparzyć doskonałą herbatkę. Owoce spożywane na surowo, a także wina i soki ze świeżych owoców, mają wysoką wartość leczniczą i spożywczą. Sok z jeżyn jest nadzwyczaj cenny, nie tylko z uwagi na walory zapachowo – smakowe, lecz również ze względu na wartości witaminowe i odżywcze. Sokiem z jeżyn można zabarwiać inne soki jasne – jabłkowe, gruszkowe, czereśniowe czy agrestowe.

Sok jeżynowo – malinowy

Wycisnąć sok z jeżyn (tylko raz). Maliny po pierwszym wyciskaniu zalać wodą w ilości ¼ l wody na 1 l malin, pozostawić na 2 godziny i powtórnie wycisnąć. Połączyć soki. Pić jako środek przeciwgorączkowy.